Оптимізм продовжує життя (стаття польською мовою) PDF Друк

Optymizm wydłuża życie - dowody naukowe

Andrew Steptoe i Jane Wardle. Enjoying life and living longer, LINK: Arch Intern Med 2012;172:273

alt
 

Wzrasta liczba dowodów na to, że pozytywne nastawienie do życia obniża śmiertelność z powodu choroby wieńcowej i innych przypadłości zaawansowanego wieku. Biorąc pod uwagę niedoskonałą metodykę badań będących źródłem wiedzy na temat omawianej zależności, warto zwrócić uwagę na wszechstronną analizę problemu, przeprowadzoną przez Brytyjczyków i podsumowaną w artykule opublikowanym w Archives of Internal Medicine.

Weryfikację wyjściowej hipotezy przeprowadzono na grupie 11391 kobiet i mężczyzn w wieku 50 lat i starszych, obserwowanych od 2002 roku w badaniu ELSA (English Longitudinal Study of Aging). Średni czas obserwacji wynosił 7 lat i 3 miesiące.  Stopień zadowolenia z życia oceniano za pomocą punktacji subskali "pleasure" w skali CASP-19 (Control, Autonomy, Self-realisation and Pleasure). Ponadto analizowano dane socjodemograficzne, styl życia i ewentualne choroby przewlekłe.

W grupie przejawiającej największe zadowolenie  z życia dominowały osoby z młodszych grup wiekowych, kobiety, osoby zamężne/żonate, lepiej wykształcone i zamożniejsze.  Życiowi optymiści charakteryzowali się także niższą punktacją w inwentarzach depresji i mniejszą liczbą chorób. Odsetek palaczy był niższy, a odsetek osób aktywnych fizycznie wyższy niż w grupie "pesymistów".

Z łącznej liczby 1251 zgonów, do których doszło w okresie obserwacji, 20.4% zarejestrowano u osób z najniższego, a 6.4% u osób z najwyższego kwartyla pod względem zadowolenia z życia. W grupie osób najbardziej zadowolonych z życia, ryzyko zgonu było o 57.5% niższe porównaniu z grupą największych życiowych pesymistów. Nawet uwzględnienie potencjalnych czynników zakłócających, jak depresja i zachowania zdrowotne, nie zniwelowało różnicy w ryzyku zgonu pomiędzy skrajnymi kwartylami, wynoszącej wówczas 28%.

Podsumowując, na licznej grupie osób wykazano korelację pomiędzy radością z życia a jego długością. Metodyka badania nie pozwala na potwierdzenie przyczynowo-skutkowej natury zależności. Niemniej wydaje się, że nie można jej tłumaczyć jedynie czynnikami demograficznymi i większą liczbą chorób u "pesymistów".

Opracowane na podstawie: Archives of Internal Medicine / 13 lutego 2012